.

.

poniedziałek, 28 stycznia 2013

Fala wapienia biel wiatru - Jacques Dupin

Tomasz Alen Kopera
***

Fala wapienia biel wiatru
w poprzek piersi śpiącego

w tej powodzi nerwy brzmią ciszej
podtrzymując na stokach ogrody
rozchylają ciernie wtórują
akordom nocnej muzyki
aż światło będzie pojęte
- i roztrzaskane

jego namiętność bije na kowadle w dwa nurty
a on oddycha
jakby szła burza
pomiędzy jałowcami na zboczu
gdzie ani jadła ani jadu
aż powiew z wąwozu
dziwna melodia
złagodzi gwałtowne więzy

Jacques Dupin
przełożyła Aleksandra Olędzka-Frybesowa

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz