.

.

poniedziałek, 28 stycznia 2013

Schadzka - Stanisław Grochowiak

Schadzka

— Spójrz!
Spływa kropla
Przez wysokie lustra;
Rozszerzmy oczy, pochwyćmy tę kroplę...

— Zwabimy deszcze, ulewy okropne,
Wzejdą pod usta.

— Spójrz!
W paśmie wiatru
Przemyka się listek.
Rozchylmy dłonie, bądźmy mu weseli.

— A on nas rzuci na krzewy ogniste,
Ciała spopieli.

— Patrz!
Mysikrólik
Przysiadł na gałęzi;
A więc oddechem ogrzejmy powietrze.

— A on tu do nas swe sidła przywlecze
I nas uwięzi.

I tak strwożeni nawet kroplą szczęścia,
Wchodzą bezpieczni w swe osobne domy.
Ona ma w twarzy głaz nieruchomy,
A on przynosi trochę żwiru w pięściach.

Stanisław Grochowiak

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz