.

.

poniedziałek, 11 lutego 2013

Narodziny Wenus - Paul Valéry

Sandro Botticelli - fragment obrazu "Narodziny Wenus"
Narodziny Wenus

Z macierzystej głębi, co się mroźnie chmurzy
Wciąż chłostana przez wichry, wynurza się ciało –
Dar, który oto słońcu cierpkie morze dało –
Strząsając z siebie iskry diamentowej burzy,

Ukształtowany uśmiech na rąk bieli ściga
Łez z sinego ramienia kapiących migoty –
Czyste, mokrej Tetydzie zabrane klejnoty,
A włosy pieszczą łono, które aż się wzdryga.

Chłodny żwir, nawadniany pierzchliwością kroków,
Obsuwa się, wydając jakby szept łaknienie;
Piasek spił już całusy dziecinnych podskoków.

Śląc wokoło to błahe, to groźne spojrzenia,
Ruchliwe oko wplata w złych błyskawic dąsy
Śmiech płycizn i zdradzieckie fal dalekie pląsy.

Paul Valéry
przełożył Roman Kołoniecki

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz