.

.

sobota, 15 marca 2014

Smutek - Alfred de Musset

Smutek

Straciłem życie – straciłem swą siłę,
Brakło przyjaciół, i radosnych wzruszeń;
Nawet i ową dumę utraciłem,
Co mi kazała mienić się Geniuszem.

Gdym odkrył prawdy złotodajną żyłę –
Na nią liczyłem w naiwnej otusze,
Lecz po wniknięciu w jej sprawy zawiłe –
Już gorycz tylko napełniła duszę…

A jednak ona trwalsza ponad skałę –
I dla tych wszystkich, kto się jej wyrzeka,
Nic tu na ziemi nie jest zrozumiałe!

Bóg pyta i Bóg na odpowiedź czeka.
Cóż mi zostało w tym bycie człowieka?
Dobro jedyne: że czasem płakałem…

Alfred de Musset
przełożył Stefan Zarębski

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz