.

.

piątek, 14 marca 2014

Za dwadzieścia lat - János Vajda

Za dwadzieścia lat
(Dla Giny)
Moje serce, bryła lodu na szczycie Montblanc,
Nie stopi go słońce, nie poruszy wiatr.
Moje serce ciche usnęło w popiołach,
Żaden ogień go zbudzić nie zdoła.

Wokół mnie chmura gwiazd
Dla mnie świecą, do mnie lecą,
Ciskają groty promienne
W serce moje zimne i senne.

Lecz gdy opada na mnie noc,
W marzeniu widzę Twe białe ciało
Łabędzia w zaczarowanym lustrze
Zamglonej odległej młodości.

I jeszcze raz do serca mego
Podpływa biały senny ptak
I w sercu moim krwawi śnieg,
To słońce wschodzi na Montblanc.

János Vajda
przełożył Tadeusz Różewicz

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz