.

.

środa, 2 września 2015

Widzę i milczę - Tadeusz Kubiak

Widzę i milczę

Ani mi się śni. Opowiadać piękno
modrzewi w ostach igieł pulsujących słońcem.
Jeśli - to pisać, jesienne i lśniące,
piórem synogarlicy,
nie toporną ręką.

Nic mi języka nie rozwiąże - w miejscu
bezbożnie modlitewnym, gdzie stąpnąłem nogą.

Widzieć i milczeć. I dalej iść drogą,
iść lasom z oczu,
z modrzewiem na sercu.

Tadeusz Kubiak

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz