.

.

środa, 18 listopada 2015

Szumy, zlepy, ciągi 92 - Miron Białoszewski

Szumy, zlepy, ciągi 92
Agnieszka M. Dolata - Wierzby

Przestrzeń... ćmawość... człowieka to zaraz przygnębia, a Boga nie. Dobrze być Bogiem. Nie boi się przestrzeni, czasu ani wypadków. Materia jest ciągiem katastrof, bo to wynika z jej kitoszenia się. Przez kitoszenie zalęga się niechcący życie. No, te różne chwile. Te marne trwania, trwanka. A Bóg nie. Spokój... Skupienie.

Miron Białoszewski

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz