Bankier - Hasiok & Jan Nowicki

Bankier

Błyszczą w wiosennym słońcu lakierki od Armaniego

Garnitur za osiem tysięcy czym byłby bez paska drogiego

Zegarek też nie tandeta koszula de Lux z Wólczanki

I złote sprzączki w mankietach w blasku pięknego poranka

Wisi bankier na krawacie wisi oj wisi

Gawiedź zamiast mówić pacierz szydzi oj szydzi

Piasek już w piaskownicy a dzieci na zjeżdżalniach

Babcie się grzeją na ławkach na skwerku istna patelnia

Pierwszy odważył się Jacek zdjął buty ze skarpetami

Co prawda nie znalazł pracy lecz wraca do domu w Armanim

Bezdomny Adam z kolegą unieśli Tomka ku górze

I zdarli garnitur z niego więc nie jest w garniturze

Ciału najbliższa koszula lecz już nie tego wisielca

Wzięła ją kasjerka Ula by apgrejdować nią męża

Wisi bankier na krawacie wisi oj wisi

Gawiedź zamiast mówić pacierz szydzi oj szydzi

Wisi bankier gałąź trzeszczy trzeszczy oj trzeszczy

Na pohybel tłuszcza wrzeszczy wrzeszczy oj wrzeszczy

Sprzączki zawłaszczył Piotruś co to na co dzień złom zbiera

I zamiast do skupu złomu dziś pójdzie do jubilera

Zegarek przypadł Antkowi co upadł na kredycie

Ze sobą nie ma co zrobić lecz ma na miesiąc na życie

Parker w etui złoconym trafił się uczennicy

Z patologicznego domu do piątej na świetlicy

Kruki zajęły się nagim a tłuszcza szydziła z niego

I nikt się za nim nie wstawił nie wiecie czasem dlaczego?

Hasiok & Jan Nowicki

Konwalie, bzy albo pet - Jan Nowicki

Konwalie, bzy albo pet

Daty, daty, kolejne daty, jakby nie można inaczej.

Czas w brzuchu martwego konia, puchnąc mruczy coś

Ziemia! Ziemia!!! - wrzeszczy pijany grabarz.

Ziemia! Ziemia!!!

I zasypuje nią gniazdo bocianie,

Z Tobą w środku.

Ziemia! Ziemia!!!

Ale głupcy mimo to czekają,

Na ten czerwiec i także następny.

Wpadnij Pan choć na pół papierosa.

Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.

My tu żyjemy proszę Pana

Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.

Na Błoniach mlecze, raz żółte, raz białe

Taki majowy szmonces.

W Niebie bezzębne anioły - wiem -

Mielą żarnami dziąseł,

Przetrawioną wcześniej na Ziemi,

Rzadką papkę. Rzadką papkę - ludzkich miłości.

Wpadnij Pan nocą, wieczorem z rana,

Na najkrótszy z krótkich milczący szept.

Bo my umieramy trochę bez Pana.

Jak te konwalie, jak bzy, albo - pet.

Halo! Halo

Wpadnij Pan choć na pół papierosa.

Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.

My tu żyjemy proszę Pana

Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.

Halo! Halo! Halo!

Wpadnij Pan choć na pół papierosa.

Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.

My tu żyjemy proszę Pana

Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.

Jan Nowicki

Ostatni bieg Basi - Jan Nowicki

Ostatni bieg Basi

W naszym ludzkim bólu

W zdumieniu odejściem

Spróbuj chwycić szczęście

Ciepłem tamtych rąk

Niecierpliwość spojrzeń, minionych, niestety

Ujrzeć marność dążeń

Jak dobiec do mety.

Gdzie dzisiaj Ty

Tam będę Ja

U Ciebie mgły

I u nas mgła

Za Tobą kres

Przede mną dal

Tak Ciebie żal

Tak nagle żal.

Nie będziesz samotny, człowieku, bo my

Przecież się spotkamy, połączeni w sny

Kto chce przetrwać życie, musi, Boże wielki

Startując o świcie

Kończyć metą męki.

Za którą Ty

Przed którą Ja

U Ciebie mgły

I u nas mgła

Za Tobą kres

Przed nami dal

Jak Ciebie żal

Jak bardzo żal.

Za którą Ty

Przed którą Ja

U ciebie mgły

I u nas mgła

Za Tobą kres

Przed nami dal

Jak Ciebie żal

Jak bardzo żal.

Za którą Ty

Przed którą Ja

U Ciebie mgły

I u nas mgła

Za Tobą kres

Przed nami dal

Jak Ciebie żal

Jak nas nam żal.

Jan Nowicki

Noc - Jan Nowicki

Noc

Witaj w moim śnie

Płomień świecy zgasł

Nocy - uchyl drzwi

Chcę odpłynąć w snach

Zgubić daj myśli złe

Choć na krótki czas

Nocy - matko dnia

Ześlij jedną z gwiazd

W kącie skulony pies

Słucha ciszy

Na półce zasnął wiersz

Mądrym snem.

Z mroku skłębionych chmur

Nocą do ciebie zejdzie ktoś

I mówiąc szeptem, zaprosi byś

Wybrał się w drogę z nim.

Bo życie jest jak sen,

Który krzyczy.

Bo życie jest jak sen,

Który trwa,

Który trwa,

Chwilę trwa.

Witaj w moim śnie,

Płomień świecy zgasł.

Nocy - uchyl drzwi,

Chcę odpłynąć w snach.

Jan Nowicki

Kolęda dla Piotra - Jan Nowicki

Kolęda dla Piotra

W słodkim Jeruzalem - nocka już zapada

Śpiące stada bydła - przeżuwają dzień.

Zamyślona gwiazda - kapelusz zakłada.

Niesie nad Betlejem: ciepło, światło, cień.

Gdzie taki - malutki.

Najzłociej - złociutki.

Najczulej - wybrany.

Mały chłopiec - śpi.

Najcieplej - cieplutka.

Najciemniej - ciemniutka.

Najdłużej - czekana.

Noc w Betlejem... Dziś.

W słodkim Jeruzalem - mijają godziny.

W małej stajeneczce - sennie kwili czas.

Wtulony w kąt nocy - tuż obok dzieciny,

Czuwa święty Józef. Czuwa każdy z nas.

Gdzie taki - malutki.

Najzłociej - złociutki.

Najczulej - wybrany.

Mały chłopiec - śpi.

Najcieplej - cieplutka.

Najciemniej - ciemniutka.

Najdłużej - czekana.

Noc w Betlejem... Dziś!

Jezu miłosierny - ofiarujesz siebie.

Jak trudno to zrozumieć. Czy to nasza wina?

Odpowiedz po prostu: czy zawsze tam w Niebie,

Gdy stary zasypia - budzi się dziecina?

Dlaczego - malutki.

Najzłociej - złociutki.

Najczulej - kochany

Duży chłopiec śpi?

Kto zimnem - zimniutkim.

Kto mrokiem - ciemniutkim.

Sypnął w oczy śniegiem.

Pusto w Vis - á - Vis?

Jan Nowicki