Skała - Erna Rosenstein

Remi Labarre

Skała

Byłam odrębna.
Była to twardość i odrębność skały,
ale każdy kto przeszedł,
zostawił ślad na mojej skórze.
Przechodniu,
wbij nóż jeszcze jeden.
Już wszystkie miejsca są porysowane,
możesz jeszcze przeciąć ich porysowania.
Ja – jestem już nie skała – sieć gęstniejąca,
lustro dla nóg po mnie idących
ciągle i ciągle…
Ciskajcie wasze noże!
Otwieram przestrzeń
na wielką bezbolesność
na – WSZYSTKOŚĆ –
– minus.

Erna Rosenstein

Gdyby - Erna Rosenstein

Gdyby

Gdybym była naprawdę - odeszłabym stąd.
Przekreśliłabym grunt pod nogami,
odgarnęła powietrze
i zapaliła wodę.

Gdybym była naprawdę –
- wycięłabym sobie serce.

Erna Rosenstein

Jeszcze cień - Erna Rosenstein

Jeszcze cień

Połóż się koło mnie mój cieniu.
Podaj ręce nieistniejące.
Ciepło nam razem.
Śpij koło mnie.
Głębiej ode mnie.
Pomyśl za mnie.
Zostań po mnie.

Erna Rosenstein

Nie mogę zmieścić się w sobie - Erna Rosenstein

* * *

Nie mogę zmieścić się w sobie.
Ciasno.
Wnet pęknie mi głowa.
Tłukę się w klatce piersiowej.
Nogi mam bardzo ciężkie.
Ręce też nie są moje.
Wyjdę przez usta.

Erna Rosenstein

Śpiąca królewna - Erna Rosenstein

Śpiąca królewna

Ona z miękkości płatków i woni,
na samej granicy życia...

Po co ją było budzić, rycerzu?
Jej urodziny z pocałunku,
a dalej będzie... z czego?

Rozdarłeś różę.
Wszedłeś do niej.
Wydobyłeś z ukrycia.
Cały dwór się poruszył.
Coś z niczego powstało...
Po co?

Teraz płaczą róże płatkami.
Nie mogą bronić jej dłużej.
Pustka w gałęziach łopoce
kolcami pełnymi krwi.

Nie będzie już tego miejsca,
choćbyś świat cały przemierzył,
choćbyś z powrotem odkręcał
noce i dni...

Po co ją było budzić, rycerzu?

Erna Rosenstein

Kamień I - Erna Rosenstein

Andre Kohn

Kamień I

Kiedy się urodziłam,
prawdopodobnie nie miałam jeszcze
kamienia u szyi.

Kiedy poszłam do szkoły,
nie powiedziano mi o nim.

Kiedy…
Nie wiem dokładnie
od kiedy - jest.

Ciągle większy…

Muszę już teraz całkiem sama to zrozumieć.
Coraz głębiej
i coraz ciężej.

Zostanie tylko on.

Erna Rosenstein

We dwójkę - Erna Rosenstein

We dwójkę

Jest cisza między nami.
Ona wszystko słyszy.
Zaplątani w całe sznury kroków,
musimy iść...
Odjęło nam usta...
Zresztą... nie ma na to słowa.

Erna Rosenstein

Szczęście - Erna Rosenstein

Szczęście

Mieszkać
Mówić światłem.
Budować kryształ.
Chodzić promieniem i mlekiem.
Otwierać słońce.
Świecić w przejrzystości.
Mieć ziemię i niebo.
Zbliżać skinieniem dalekość.

Erna Rosenstein