.

.

sobota, 25 sierpnia 2012

W wiosennym strumieniu - Anna Świrszczyńska

W wiosennym strumieniu
Michał Anioł - Bachus - 1497

W wiosennym strumieniu
niesłychanych syren pochody.
Wiatr łamie mokre spódnice,
pełne nóg i powietrza.
Jaskrawe dęte niebo porywa się.
Jasnowidzenia wielkich rozmiarów
suną do góry.

Z głośnego gaju wynika Dionizos.
Idzie ostrożnie
poprzez umieranie i nieustawność,
menady płowieją od śpiewu
trochę dalej.

Syreny:
Boże dojrzały
o kosztownych ruchach
postaw nogę
w gwałt wód ciekących

Dionizos:
Na niebie wyleniałym
drogocennieją gwiazdy.
Olbrzymie przebudzenia
szumią na wysokościach.
Lekkość z bark mi ociekła.
O, módlcie się wszyscy.

W strumień osurowiały
wstępuje Dionizos.
Wstępuje pochylając się
w wodę zimną i jędrną
jak w ostateczne uniesienie,
jak w śmierć.

Anna Świrszczyńska

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz