Dyptyk kosmiczny - Józef Baran

Dyptyk kosmiczny

1. Nad brzegiem

nad brzegiem
huczącego Kosmosu
w rozbłyskach słońc i gwiazd
Christian Riese
uwijamy się dzieci Ziemi
lepiąc
babki z piasku
warownie domy
granice państw

nadlatują ze świstem fale
roztrzaskują nasze wierzenia
zmiatają wielorybim
ogonem komet
radości smutki
cywilizacje
wieże miast

nad brzegiem
huczącego oceanu
zwanego Kosmosem
nasze istnienia
znikome iskierki
nadające w ciemność
SOS

2. Iskra

a jednak czy to
nie cud
ta ikra złożona
przez Boga
na dno
bezludnych
przestworzy
ta iskra ciepłego istnienia
otoczona
zimnymi galaktykami
nieskończenie
obojętnym Kosmosem

rozdmuchujemy ją
podtrzymując przy trwaniu
by chłodem nie wiało od gwiazd

Wierząc
do ostatniego tchu
W jej boską moc

Józef Baran

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz