.jpg) |
| Marcel Nino Pajot |
Te twarze przemienione
które są. Najmocniej są
Twarze patrzące na nas z uwagą przedwieczną
Dusze znieruchomione - swym nocom i dniom
odebrane - wświetlone w farbę i w powietrzność
Ich obecność - z patrzenia malarza wynikła
Ich patrzenie – które nas w ich byt z nagła wikła
Nasze na nic patrzenie - pytanie - bezradność
gdy silimy się poznać - co? Co odgadnąć?
Przeniknąć w wygaszone - chłodny dotyk odczuć
ich życia wydanego głodom naszych oczu.
Joanna Pollakówna
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz